ਗਿਧਿਆ ਪਿnਡ ਵੜ ਵੇ

ਆਰੀ ਆਰੀ ਆਰੀ
ਵਿਚ ਜਗਰਾਵਾਂ ਦੇ
ਬਈ ਲਗਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਭਾਰੀ
ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਗਭਰੂ ਆਉਂਦੇ
ਘੋੜੇ ਊਠ ਸ਼ਿnਗਾਰੀ
ਲnਮੇ ਚਾਦਰੇ ਕੁnਢੀਆਂ ਮੁਛਾਂ
ਮੋਢੇ ਡਾਂਗ ਉਲਾਰੀ
ਹਸਦੇ ਹਸਦੇ ਇਹ ਲੜ ਪੈਂਦੇ
ਚਲਦੀ ਖ਼ੂਬ ਕਟਾਰੀ
ਜ਼ੋਰ ਜਵਾਨੀ ਦੇ
ਕਰਦੇ ਬੜੀ ਖਵਾਰੀ
..............
ਅਸੀਂ ਗਭਰੂ ਦੇਸ ਪnਜਾਬ ਦੇ
ਹਿਕਾਂ ਰਖਦੇ ਤਣੀਆਂ
'ਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਈਏ ਬੋਲੀਆਂ
ਮੁਛਾਂ ਰਖਦੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ
ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭnਗੜਾ ਪਾਉਂਦੇ
ਕਦੇ ਨਾ ਸnਹਿਦੇ ਤੜੀਆਂ
ਐਰ ਗ਼ੈਰ ਨਾਲ ਗਲ ਨੀ ਕਰਦੇ
ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਪਰੀਆਂ
ਵੇਲਾਂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ
ਵਿਚ ਦਰਗਾਹ ਦੇ ਹਰੀਆਂ
..............
ਹਸ ਕੇ ਨਿਹੁn ਨਾ ਲਾਈਂ ਬਿਸ਼ਨੀਏ
ਸੁਣ ਲੈ ਨਿਹੁn ਦੇ ਝੇੜੇ
ਕਚਾ ਭੂਤਨਾ ਬਣ ਕੇ ਚਿnਬੜਦਾ
ਨਿਹੁn ਨੂn ਜਿਹੜਾ ਛੇੜੇ
ਛਤੀ ਕੋਠੜੀਆਂ ਨੌਂ ਦਰਵਾਜੇ
ਜਿਥੇ ਨਿਹੁn ਦੇ ਡੇਰੇ
ਸੋਹਣੀ ਪੁਛੇ ਮਹੀਂਵਾਲ ਨੂn
ਕੀ ਹਾਲ ਆ ਗਭਰੂਆ ਤੇਰੇ
..............
ਅਸੀਂ ਗਭਰੂ ਦੇਸ ਪnਜਾਬ ਦੇ
ਸਾਡੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੀ ਸ਼ਾਨ
ਸਾਡੇ ਬਾਹੀਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਨਚਦੀਆਂ
ਸਾਡੇ ਪੈਰ ਭnਗੜੇ ਪਾਣ
ਸਾਡੀਆਂ ਰੁਤਾਂ ਰਜੀਆਂ ਮਹਿਕੀਆਂ
ਸਾਡੇ ਖੇਤ ਭਰੇ ਖਲਿਹਾਨ
ਬੋਲੀ ਪਾ ਮਿਤਰਾ
ਹਾਣ ਨੂn ਮਿਲ ਪਏ ਹਾਣ
..............