ਗਿਧਿਆ ਪਿnਡ ਵੜ ਵੇ

ਖੂਹ 'ਤੇ ਘੜਾ ਭਰੇਂਦੀਏ ਮੁਟਿਆਰੇ ਨੀ,
ਘੁਟ ਭਰ ਪਾਣੀ ਪਿਆ.
ਅਸੀਂ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਰਾਹੀ ਨੀ ਅੜੀਏ,
ਸਾਡਾ ਜੀਵੜਾ ਨਾ ਤਰਸਾ.

ਪਾਣੀ ਤਾਂ ਪੀ ਮੁਸਾਫਰਾ ਵੇ,
ਬੀਬਾ ਮੈਲੀ ਤਕ ਨਾ ਭੁਲ.
ਜਿਸ ਕੌਂਤ ਦੀ ਮੈਂ ਵਹੁਟੜੀ,
ਬੀਬਾ ਉਸ ਦਿਆਂ ਪਾਂਧਾਂ ਦਾ ਤੂn.

ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੇਰੀ ਤਕੜੀ ਨੀ ਬੀਬੋ,
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਘਰ ਸੇਰ.
ਤੇਰੇ ਜਿਹੀਆਂ ਦੋ ਗੋਲੀਆਂ ਨੀ ਬੀਬੋ,
ਮੈਂ ਘਰ ਪਾਣੀ ਭਰੇਨ.

ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੇਰੀ ਪਾਲਕੀ ਵੇ ਅੜਿਆ,
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਈ ਉਛਾੜ.
ਤੇਰੇ ਜਿਹੇ ਦੋ ਗਭਰੂ ਵੇ ਅੜਿਆ,
ਮੇਰੀ ਡੋਲੀ ਦੇ ਕਹਾਰ.

ਸਾਈਆਂ ਘੜਾ ਤੇਰਾ ਭਜ ਪਵੇ,
ਉnਨੂ ਰਹਿ ਜਾਏ ਹਥ.
ਘਰੋਂ ਤਾਂ ਮਾਂ ਤੈਨੂn ਚਿਕ ਕਢੇ,
ਪੈ ਜਾਏਂ ਸਾਡੇ ਵਸ.

ਸਾਈਆਂ ਘੋੜਾ ਤੇਰਾ ਮਰ ਜਾਏ,
ਚਾਬੁਕ ਰਹਿ ਜਾਏ ਹਥ.
ਘਰੋਂ ਤਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਕੁਟ ਕਢੇ,
ਪੈ ਜਾਏਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਸ.

ਕੀ ਮੋਈਏ, ਕੀ ਮਾਰੀਏ, ਨੀ ਧੀਏ !
ਕੇ ਗਈਂ ਏ ਪਾਰਾਵਾਰ.
ਵਡੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਘੜਾ ਭਰਨ ਗਈਏਂ,
ਆਈ ਏਂ ਸੋਤੜਾ ਪਾ.

ਨਾ ਮੋਈ ਮਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਅnਬੜੀਏ,
ਨਾ ਗਈ ਪਾਰਾਵਾਰ.
ਉਚਾ ਲnਮਾ ਇਕ ਗਭਰੂ, ਨੀ ਅnਬੜੀਏ,
ਕਰ ਬੈਠਾ ਤਕਰਾਰ.

ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਨੀ ਅnਬੜੀਏ,
ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ.

ਜਿਦ੍ਹੇ ਨਾਲ ਤੂn ਪਰਨਾਈ ਨੀ ਧੀਏ,
ਉਹ ਆਇਆ ਅਸਵਾਰ.

ਕੇ ਸੁਤਾ ਕੇ ਜਾਗਦਾ ਵੇ ਚnਨਾਂ !
ਵੇ ਕੀ ਤੂn ਗਿਓਂ ਪਾਰਵਾਰ.

ਨਾ ਸੁਤਾ ਨਾ ਜਾਗਦਾ ਨੀ,
ਤੂn ਖੂਹੇ ਦੇ ਬੋਲ ਚਿਤਾਰ.

ਨਿਕਿਆਂ ਹੁnਦਿਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਵੇ ਬੀਬਾ,
ਹੁਣ ਤੇ ਮਨੋਂ ਵਿਸਾਰ.